Mieszkańcy miejscowości już od dawna nazywają zimne źródła wodami mineralnymi, a ciepłe źródła teplicou. W połowie XIX wieku nad termalnymi źródłami powstały małe uzdrowiska do leczenia chorób kobiecych i reumatycznych. Józef Szentywany Gemerski zbudował uzdrowiska i kryty basen. W swoim kasztelu urządził w roku 1929 - 30 restaurację, Grand Hotel Thermal.

Uzdrowiska zostały nazwane Świętojańskie Teplice. Były w budynku uzdrowiska (w tych latach budynek specjalnej szkoły), przy którym wybudował również kąpielisko. Termalne wody używali ludzie nie tylko z bliskiej, ale także z dalekiej okolicy. Świętojańskie uzdrowiska były znane już przed I wojną światową w Budapeszcie i w Niemczech, skąd przyjeżdżało wielu turystów, ale również ludzi szukających pomocy. W roku 1963 wywiercono nowe źródło o głębokości 95m z temperaturą 29,4 oC. Wyżej źródła wybudowano źródlany dom Rudolf i z niego czerpano wodę do basenów położonych obok uzdrowisk.