Jesenik Uzdrowisko - Historia uzdrowiska
Swoje powstanie oraz późniejszą sławę Uzdrowisko Priessnitz s.a. zawdzięcza jednemu człowiekowi Vincenzovi Priessnitzovi. Na bazie wymyślonych i wprowadzonych przez niego metod w całej Europie powstały dziesiątki placówek stosujących wodolecznictwo.
W 1822r. przebudował swój dom z drewnianego na kamienny ze specjalnymi pomieszczeniami do leczenia. Dom ten stał się pierwszą na świecie placówką stosującą wodolecznictwo. Wtedy okoliczni lekarze rozpętali potężną, histeryczną wręcz kampanię przeciwko laickim i "nienaukowym" metodom leczniczym, a nawet oskarżali go przed sądem. Tę trudną dla Vincenza Priessnitza sytuację pomógł rozwiązać rząd Wirtembergii, który podjął decyzję o utworzeniu na swoim terenie podobnej placówki stosującej metody Priessnitza i poprosił dwór cesarski w Wiedniu o opinię. Na podstawie tej opinii w 1838 r. zostało wydane ostateczne pozwolenie na prowadzenie uzdrowiska.
W latach 1938-45 obiekty uzdrowiska wykorzystywane były do rehabilitacji rannych niemieckich żołnierzy, później część budynków została przejęta dla dzieci z bombardowanych niemieckich miast.
Po 1945 roku przyszłość uzdrowiska była niejasna. Stopniowo udało się jednak wznowić i następnie kontynuować działalność uzdrowiskową na Grafenbergu, ale leczone były przede wszystkim choroby neuropsychiatryczne, w mniejszym stopniu skutki zatruć metalami ciężkimi, a głównie choroby dróg oddechowych.
W latach 80-tych w Uzdrowisku Jesenik leczyło się średnio 8 000 pacjentów rocznie.
Po 1989 r. Uzdrowisko Jesenik zostało sprywatyzowane. Utworzona została spółka akcyjna, która w swojej nazwie zawiera nazwisko słynnego założyciela: Uzdrowisko Priessnitz s.a. W znaku uzdrowiska znajduje się lew, symbolizujący zwycięską drogę Priessnitzowego wodolecznictwa; lew zobowiązujący jednocześnie następców "wodnego lekarza" do tego, że będą nadal stosowali czyste naturalne metody razem z najnowszymi zdobyczami nauki, by przywracać ludziom zdrowie i radość życia.
Obiekty uzdrowiska są cały czas modernizowane i teraz są już na europejskim poziomie.
Obecnie Uzdrowisko Priessnitz s.a. odwiedza około 12 000 osób rocznie, z czego ponad 20% stanowią goście zagraniczni.
W 1822r. przebudował swój dom z drewnianego na kamienny ze specjalnymi pomieszczeniami do leczenia. Dom ten stał się pierwszą na świecie placówką stosującą wodolecznictwo. Wtedy okoliczni lekarze rozpętali potężną, histeryczną wręcz kampanię przeciwko laickim i "nienaukowym" metodom leczniczym, a nawet oskarżali go przed sądem. Tę trudną dla Vincenza Priessnitza sytuację pomógł rozwiązać rząd Wirtembergii, który podjął decyzję o utworzeniu na swoim terenie podobnej placówki stosującej metody Priessnitza i poprosił dwór cesarski w Wiedniu o opinię. Na podstawie tej opinii w 1838 r. zostało wydane ostateczne pozwolenie na prowadzenie uzdrowiska.
W latach 1938-45 obiekty uzdrowiska wykorzystywane były do rehabilitacji rannych niemieckich żołnierzy, później część budynków została przejęta dla dzieci z bombardowanych niemieckich miast.
Po 1945 roku przyszłość uzdrowiska była niejasna. Stopniowo udało się jednak wznowić i następnie kontynuować działalność uzdrowiskową na Grafenbergu, ale leczone były przede wszystkim choroby neuropsychiatryczne, w mniejszym stopniu skutki zatruć metalami ciężkimi, a głównie choroby dróg oddechowych.
W latach 80-tych w Uzdrowisku Jesenik leczyło się średnio 8 000 pacjentów rocznie.
Po 1989 r. Uzdrowisko Jesenik zostało sprywatyzowane. Utworzona została spółka akcyjna, która w swojej nazwie zawiera nazwisko słynnego założyciela: Uzdrowisko Priessnitz s.a. W znaku uzdrowiska znajduje się lew, symbolizujący zwycięską drogę Priessnitzowego wodolecznictwa; lew zobowiązujący jednocześnie następców "wodnego lekarza" do tego, że będą nadal stosowali czyste naturalne metody razem z najnowszymi zdobyczami nauki, by przywracać ludziom zdrowie i radość życia.
Obiekty uzdrowiska są cały czas modernizowane i teraz są już na europejskim poziomie.
Obecnie Uzdrowisko Priessnitz s.a. odwiedza około 12 000 osób rocznie, z czego ponad 20% stanowią goście zagraniczni.